က်န္းမာေစဖုိ႔အတြက္
ထမင္းတစ္နပ္ကုိ
ဟင္းမပါပဲ စားရဲပါတယ္
အႀကိမ္ႀကိမ္ အခါခါေပါ့....။
ေတာင္ေပၚမွာ ေလယာဥ္ကြင္းေတြနဲ႔
ပင္လယ္ျပင္ ႏွင္းေတြေ၀ေအာင္
ဖန္တီး မေပးႏုိင္တာကုိလည္း
နားလည္ပါတယ္ အေမရယ္...။
အခမဲ့ သင္ၾကား မေပးခ်င္လည္း ေနပါ...
ေနပူစာလံႈရင္းနဲ႔လည္း
သင္ၾကားတတ္ပါတယ္..။
အသား၊ ငါးဟင္းေတြ မေကၽြးခ်င္လည္းေနပါ...
ထမင္းျဖဴေလးကုိပဲ
အရသာခံစားတတ္ပါတယ္ အေမ။
လူႀကီးေတြ သိေစခ်င္တာက
ဟင္းပါေအာင္ ထည့္မေပးႏုိင္တဲ့
သမီးတုိ႔ ဘ၀ေတြ
ဘယ္ေလာက္မ်ား
ဒီႏုိင္ငံ တစ္နံတလ်ားမွာ
မ်ားျပားေနသလဲ ဆုိတာပါ...။
အေဖနဲ႔ အေမကေလ
မုိးလင္းက မုိးခ်ဳပ္
လႈပ္ရွား ရုန္းကန္ရင္း
တစ္ေန႔ကုိ ထမင္းတစ္နပ္ေလာက္ေတာ့
ဟင္းေလးနဲ႔ ေကၽြးခ်င္တယ္တဲ့...။
၀မ္းသာပါတယ္အေမရယ္...
မိဘေတြရဲ့ ေစတနာကုိ
ေသေသခ်ာခ်ာ ျမင္ရလုိ႔ပါ။
အခုလည္းေလ....
ထမင္းေလး စားေနရင္း
ဟင္းနံ႕ေလး ရတယ္ အေမ...။
သူမ်ားတကာေတြရဲ့ ခ်ဳိင့္ထဲက ျဖစ္မွာပါ...။
ေဖေဖက မွာဘူးတယ္...
စာႀကိဳးစားသမီးေရတဲ့....
ပညာတတ္ႀကီး ျဖစ္တဲ့အခါ
ဟင္းေကာင္းေတြ စားရတယ္တဲ့...။
တကယ္ပဲလား အေမရယ္...
သမီး ဟင္းနဲ႔ စားရရင္
ေဘးက သူငယ္ခ်င္းေတြကုိလည္း
နည္းနည္းေလး ေကၽြးပါရေစ..
အေမ စိတ္မဆုိးနဲ႔ေနာ္......။
ကြန္ဆူး မား
credit : မဟာသီဟသူရ ဗလမင္းထင္
No comments:
Post a Comment