အုတ္ခဲႏွင့္ ေလယာဥ္ေပ်ာက္ဆုံးမႈ အ႐ႈပ္ေတာ္ပုံႀကီး

Monday , March 17 , 2014

ေလယာဥ္အႀကီးႀကီး ေလထဲမွာ ဖ်တ္ခနဲ ေပ်ာက္သြားတာ ထူးဆန္းသည္။ဒီကိစၥ ေရွာ့ခ္ရွိသည္။
တစ္ကမာၻ လုံး အံ့ၾသ တုန္လႈပ္ကုန္သည္။ ပ်ံသန္းရင္း ေပ်ာက္သြားတာပဲ သိၾကသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုတာ ဘယ္သူမွ အေျဖရွာမရ။

သတင္းစာေတြမွာ ဒီကိစၥ ပလူပ်ံလာသည္။ ပါသြားတာက လူႏွစ္ရာေက်ာ္။ တ႐ုတ္ေတြ အမ်ားႀကီးပါသည္။ အီရန္က ႏွစ္ေကာင္လည္း ပါသည္ဟု ဆိုသည္။ ပတ္စ္ပို႔ အတုျဖင့္ လိုက္သြားသည္ ဟုလည္း ေဖာ္ထုတ္ၾကသည္။

ေလးငါးရက္ ေက်ာ္လာသည့္တိုင္ ေလယာဥ္ႀကီးကို ရွာမေတြ႔။ တစ္ကမာၻလုံး လက္မိႈင္ ခ်ရသည္။ မိသားစုေတြ ငိုၾက ယိုၾကသည္။ လူသားအားလုံး စာနာစိတ္ျဖင့္ ဆုေတာင္း ေပးၾကသည္။

မေလးရွား အစိုးရကေတာ့ ေလယာဥ္ႀကီးကို ျပန္ေပၚလာေစရန္ နတ္ဆရာေတြ ပင့္ခ်လာသည္။ မေလးရွား ေလဆိပ္ထဲမွာ နတ္ဆရာေတြ အုန္းသီးႏွစ္လုံး ေျမႇာက္ၿပီး ဥဳံဖြ ဥဳံဖြ ဂါထာ ႐ြတ္ၾကသည္။
ဒါကိုျမင္ေတာ့ ျမန္မာေတြက ရယ္သည္။ ျမန္မာ ေလယာဥ္မ်ားကို စပ်ံမႈ မလုပ္ခင္ ေလယာဥ္ေရွ႕မွာ ကန္ေတာ့ပြဲ အႀကီးႀကီး ထိုးၿပီး ပြဲေပးေနသည့္ ဓာတ္ပုံကို ျပ၍ ႂကြားၾကသည္။
မေလးရွားလို “အုန္းသီး ႏွစ္လုံးေတာင္ မလိုဘူး။ ငါတို႔ ျမန္မာေတြက တစ္လုံးတည္းနဲ႔ ရတယ္။ အစေကာင္းမွ အေႏွာင္း ေသခ်ာတာ။ ဟိုတစ္ခါ ေလယာဥ္ မေတာ္တဆ ျဖစ္တုန္းက ဆိုၾကည့္ပါလား။ ကန္ေတာ့ပြဲ ႀကဳိေပးထားလို႔ လမ္းေပၚမွာ သူ႔ဘာသာ ဆိုင္ကယ္ စီးေနတဲ့ ဦးျပားကိုပဲ ဝင္တိုက္မိတာ” ဟု ဆိုသည္။

ေနာက္ဆက္တြဲ စုံစမ္းမႈေတြအရ ေလယာဥ္ကို ေနာက္ဆုံး ဖုန္းေခၚလို႔ ရခဲ့သည္ဟု တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသား တစ္ဦးက ေျပာလာသည္။ ဖုန္းဝင္ေပမယ့္ မကိုင္ဟု ဆိုသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဖုန္းအဆက္အသြယ္ ျပတ္ေတာက္သြားသည္။
ဒါကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဒီေလယာဥ္ႀကီး ျမန္မာႏိုင္ငံထဲ ေရာက္ေနတာ ျဖစ္ရမည္ဟု ျမန္မာတို႔က ယူဆၾကသည္။

“ဒီႏိုင္ငံ ေရာက္ေနလို႔ သူတို႔ ဖုန္းေတြ မမိေတာ့တာ ျဖစ္မယ္။ ဒီမွာက ကိုယ္ေတြေတာင္ ဖုန္းလိုင္းက မိခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး” ဟု စုံေထာက္ ဝတၳဳမ်ား ဖတ္ေလ့ရွိသည့္ ဆိုက္ကားဆရာ တစ္ဦးက ၁၅၀၀ တန္ ဖုန္းေလး ကိုင္၍ သုံးသပ္သည္။ ဆူးေလ ဘုရားအနီး အပင္ေအာက္တြင္ ေဗဒင္ေဟာသည့္ ေဗဒင္ဆရာ တစ္ဦးက “ဒီေလယာဥ္ႀကီးကို အၾကမ္းဖက္သမားေတြ ျပန္ေပးဆြဲသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္မွ မေသေသးပါဘူး” ဟု ခပ္တည္တည္ ေဟာကိန္းထုတ္သည္။

ထိုအနီးအနားမွာ စာကေလး ေဗဒင္ လိုက္ေဟာသည့္ ကုလားမႀကီး တစ္ဦးကေတာ့ “ဒီေလယာဥ္ဟာ တြင္းနက္ႀကီးထဲ ေရာက္သြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စၾကဝဠာ တြင္းနက္ႀကီးထဲ ခဏ ေရာက္သြားတဲ့ အတြက္ အခ်ိန္တန္ရင္ ျပန္ေပၚလာမွာပါ” ဟု ဖိုသီဖတ္သီ နိမိတ္ဖတ္သည္။ ျငင္းခုံၾကရင္း ေဗဒင္ဆရာႏွင့္ ကုလားမႀကီးတို႔ ထ၍ နပန္းလုံးကုန္သည္။
နားစြန္နားဖ်ား ၾကားလိုက္ရသည့္ ၿမဳိ႕ေတာ္စည္ပင္ ဝန္ထမ္း တစ္ဦးကေတာ့ “တြင္းနက္ႀကီးကို ထုံးသြားသုတ္ဖို႔ အထက္က ခိုင္းလာရင္ေတာ့ ဒုကၡပါပဲ” ဟု စိုးရိမ္ ေတြးေတာလ်က္ ရွိသည္။
“တြင္းနက္ႀကီးထဲ ေရာက္သြားတယ္ ဆိုေတာ့ ကပၸလီမေတြကို ဖမ္းစစ္ရင္ ေကာင္းမလား” ဟု အနားက ျဖတ္သြားသည့္ ရဲတစ္ဦးက စဥ္းစားသည္။ ထိုသို႔ျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိး မွတ္ခ်က္ေပးၾက ကုန္၏။

ဒီကိစၥမွာ အေမရိကန္ ေထာက္လွမ္းေရးေတြလည္း ပါလာသည္။ ႏိုင္ငံတကာမွ ေလယာဥ္ေတြ၊ သေဘၤာေတြ ေလထဲမွာေရာ ေရထဲမွာေရာ ပိုက္စိပ္တိုက္ ရွာေဖြၾကသည္။ ဆီကြက္ႀကီး တစ္ကြက္ ေတြ႔သည္ဟု ၿဂဳိဟ္တုေပၚမွာ တာဝန္က်သူက လက္ညႇဳိး လွမ္းထိုးျပသည္။ စစ္ၾကည့္ေတာ့ ေရနံသေဘၤာက ဆီကြက္ ျဖစ္ေနသည္။ အပ်က္အစီး တစ္စ ေတြ႔သည္ဟုလည္း ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္ ေလယာဥ္မွ မဟုတ္။ ဒီေတာ့ အားလုံး ေခါင္းစား ကုန္သည္။ တခ်ဳိ႕က လက္တို႔ ေျခေထာက္တို႔ ေျပာင္းစားၾကသည္။

ဘယ္လိုပဲရွာရွာ ေလယာဥ္ႀကီးကို မေတြ႕။ နတ္ဆရာေတြလည္း မကယ္ႏိုင္။ ဆူးေလက ေဗဒင္ဆရာလည္း မကယ္ႏိုင္။ စာကေလး ေဗဒင္ ကုလားမႀကီးလည္း မကယ္ႏိုင္။ ဒီၾကားထဲ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္တုန္းက ေလယာဥ္မွဴး ႏွစ္ေယာက္ ေလယာဥ္ေမာင္းခန္းထဲကို ေဆာ္ႏွစ္ေပြ ေခၚသြားဖူးသည္ ဟူသည့္ သတင္းကလည္း ထြက္လာေသးသည္။ ေလယာဥ္ ေမာင္းခန္းထဲမွာ ေလယာဥ္မွဴး ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ေဆာ္ႏွစ္ေပြ ဓာတ္ပုံ တြဲ႐ိုက္ထားသည့္ ပုံကို ဖြၾကသည္။

ဒီလိုႏွင့္ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ျမန္မာ ဝင္ပါလာေတာ့သည္။
အာဆီယံ ဥကၠ႒ ဂုဏ္ပုဒ္ ျဖစ္သည့္ တူကေလးကို ကိုင္လ်က္ ရွာေဖြ ကူညီေပးသည္။
“မင္းတို႔ဆီမွာ မေတြ႔ရင္ တို႔ဆီမွာ လာရွာေလ” ဟုလည္း စပ္ၿဖဲၿဖဲႏွင့္ ေျပာသည္။

ေနာက္ဆုံး စစ္ေဆးမႈေတြအရ ေလယာဥ္ႀကီးက မူလ လမ္းေၾကာင္းကို ေသြဖည္၍ အက္ဒမန္ ကြၽန္းဘက္ကို ေမာင္းသြားသည္ဟု သတင္း ထြက္လာသည္။
“ေလယာဥ္မွဴး ခရီးထြက္ရင္း အက္ဒမန္ကြၽန္းက အမ်ဳိးေတြကို ဝင္ႏႈတ္ဆက္တာ မ်ားလား” ဟု ေတြးၾကျပန္သည္။
အေျဖက ရွာမရ။

ဟိုဝန္ႀကီးကို ေခၚၿပီး နယ္လွည့္တန္းစီ ပါး႐ိုက္ ေမးျမန္းခိုင္းရင္ အစအန ေပၚလာႏိုင္သည္။ သို႔ေပမယ့္ သူတို႔ကို ေခၚလို႔မျဖစ္။ ေတာ္ၾကာ ဖ်ာဝင္ခင္းေနရင္ တစ္ေမွာင့္။ ဗိုက္ႀကီး လွန္ျပၿပီး သူရဘြဲ႔ ရခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ လူႀကီးက “ေလယာဥ္ ျပန္ရွာေတြ႔သူက သူရဘြဲ႕နဲ႔ တန္တယ္လို႔ ထင္လား။ က်ဳပ္က တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္စြန္႔ခဲ့လို႔... ဘာညာကြိကြ” ႏွင့္ ထေအာ္ေနရင္ အခက္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒီကိစၥကို ဝင္ေျဖရွင္းမွ သင့္ေတာ္မည္ဟု ေတြးမိေသာ ေလာ္ဘီအုတ္ခဲ တစ္ေယာက္ ထုံးစံအတိုင္း ဆရာသခင္ ျပည္သူ႔ သံေခ်ာင္းထံ ဖုန္းလွမ္းဆက္ရသည္။ ထုံးစံအတိုင္း ဆရာသခင္ တစ္ေယာက္ အာေလး လွ်ာေလးႏွင့္ ေရခ်ိန္ ကိုက္ေနေခ်ၿပီ။

“သံေခ်ာင္း ပါတီက ဒီကိစၥကို ကိုင္တြယ္ရေတာ့မယ္ သမၼတေလာင္းႀကီး” ဟု ေလာ္ဘီအုတ္ခဲ တင္ျပခ်က္ကို ဆရာသခင္က သေဘာက်စြာ လက္ခံလ်က္ အမိန္႔ခ်မွတ္သည္။
ဆရာသခင္ ေပးအပ္သည့္ တာဝန္က “ေရငန္ပိုင္ ဦးရွင္ႀကီးႏွင့္ အေမေရယာဥ္တို႔ ႏွစ္ဦးကို စစ္ေဆး ေမးျမန္းရန္” ဟု ျဖစ္ေလ၏။
ထို႔ေၾကာင့္ အုတ္ခဲတစ္ေယာက္ ဦးရွင္ႀကီးႏွင့္ အေမေရယာဥ္ တို႔ကို ရသည့္ နည္းလမ္းျဖင့္ ဆက္သြယ္ ရေတာ့သည္။

အေမေရယာဥ္က ဒီကိစၥကို ျငင္းသည္။ “အေမနဲ႔ ဘယ္လိုမွ မပတ္သက္ပါ။ အမွန္တကယ္ တာဝန္ရွိသူက ေမာင္ရွင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ သူ႔ပိုင္နက္ ေရငန္ ပင္လယ္ေပၚက ျဖတ္ပ်ံသြားတာေလ။ အေမ့အထင္ သူပဲ ဝွက္ထားတာ ျဖစ္မယ္။ သူ႔မိေက်ာင္းကို တ႐ုတ္ျပည္ အပို႔ခံရကတည္းက သူက တ႐ုတ္ကို ၿငဳိးေနတာ။ ဒီကိစၥမွာ အေမ့အေနနဲ႔ ေမာင္ရွင္ကို သံသယ ဝင္မိတယ္” ဟု ေဘာ္လီေဘာ ပုတ္ကာ အခြၽန္ႏွင့္ မေလ၏။

သို႔ျဖစ္၍ ေလာ္ဘီအုတ္ခဲ ဦးရွင္ႀကီးထံ ေရာက္ရျပန္သည္။
ဦးရွင္ႀကီးကလည္း “မေလးရွား ေလယာဥ္ ေပ်ာက္မႈမွာ မိမိနဲ႔ လုံးဝ မပတ္သက္ပါ။ မိမိပိုင္နက္လည္း မဟုတ္သျဖင့္ ပြဲထိုး၍ ေမးျမန္းျခင္း၊ အီးေမးလ္မွ ေမးခြန္း ပို႔ျခင္းတို႔ကို ျပန္လည္ ေျဖၾကားေပးမွာ မဟုတ္ပါ။ မိမိ စီးေနက် မိေက်ာင္းပင္လွ်င္ တ႐ုတ္လက္စာ မိသြား၍ မိမိမွာ လက္ပစ္ကူး ေနရပါတယ္။ ကိုးကြယ္သူမ်ား အားလုံးကို ေလးစားပါတယ္” စသျဖင့္ ခပ္တည္တည္ ဘူးကြယ္ေလ၏။

သတင္း အစ ရွာမရေၾကာင္းကို ဆရာသခင္ထံ ဖုန္းျပန္ဆက္ရာ ဆရာသခင္မွာ လြန္စြာ ေဒါသ ထြက္လွသည္ ျဖစ္၍ ပိန္ေညာင္ေညာင္ ကိုယ္လုံးကေလးပင္ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေလ၏။ ထို႔ေနာက္ “ဒီကိစၥကို ဘယ္ေကာင္မွ မေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ဘူး ဆိုရင္ ငါကိုယ္တိုင္ ေဖာ္ထုတ္မေဟ့။ အဲ့ဒီေလယာဥ္ ရွာမရရင္ လုံးဝ သမၼတ မလုပ္ေတာ့ဘူး။ သံေခ်ာင္းရဲ႕ ဘုန္မိုးသို႔ခ်ဳန္း၊ ေပြးပုန္းေပါင္မွာ မေနသာေဟ့” ဟု အသံနက္ႀကီးျဖင့္ ႀကံဳးဝါးကာ ပန္းဆိုးတန္း ဆိပ္ကမ္းမွ တစ္ဆင့္ ရန္ကုန္ ျမစ္ဝဘက္သို႔ သမၺန္ကေလး တစြပ္စြပ္ ေလွာ္လ်က္ ဘီယာတစ္ဖာ တင္ေဆာင္ကာ ထြက္ခြာ သြားေလ ေတာ့သတည္း။

လြန္တာရွိ ဝႏၵာမိပါ အရပ္ကတို႔....။

ေလာ္ဘီအုတ္ခဲ (သံေခ်ာင္းပါတီ)
The Voice Weekly