ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕လယ္ လုမၼနီဥယ်ာဥ္ႏွင့္ ဂ်ပန္သံရံုးတို႔အနီးတြင္ရွိေသာ ႏိုက္ဘဇား(ညေစ်း)တြင္ အလုပ္လုပ္ေနၾကေသာ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကို ထိုင္းရဲမ်ားက လစဥ္ေၾကးေပးသြင္း ရမည္ဟုေျပာသျဖင့္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား အခက္ႀကံဳေနၾကရသည္။အထည္ဆိုင္ဖြင့္ထားသူ ကိုစိုးမင္းက “ဒီလက စၿပီး တလကိုႏွစ္ေထာင္ေပးရမယ္ ဆိုၿပီးေကာက္ခံပါတယ္။ ဒီေစ်းထဲမွာ ေစ်းေရာင္းအလုပ္သမားေတြအပါအဝင္္ ျမန္မာအလုပ္သမားသံုးရာ ေလာက္ရွိတယ္လို႔ သိရတယ္။ ေနထိုင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ အလုပ္သမားမွတ္ပုံတင္လက္မွတ္(ဘတ္) ရွိသူမ်ား သာမက ပတ္စ္ပို႔ရွိရင္ေတာင္ ေငြေပးရမယ္ဆိုၿပီး ၿပီးခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းက သတ္မွတ္လိုက္ တဲ့အတြက္ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ စိတ္ေသာကေရာက္ေနၾကရတယ္။ က်ေနာ္ကို ရဲစခန္းေခၚသြားၿပီး က်ေနာ္ရဲ့ အလုပ္သမားမွတ္ပံုတင္(ဘတ္)က ေစ်းေရာင္းခြင့္ျပဳမထား တာေၾကာင့္ ေရာင္းမယ္ဆိုရင္ သူတို႔ကိုေငြေပးမွ ေရာင္းခြင့္ျပဳမယ္လို႔ေျပာတယ္။ က်ေနာ္တို႔အတြက္ သိပ္အဆင္ေျပမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီလအတြက္ေတာ့ ေပးၿပီးသြားၿပီ” လို႔ေျပာပါတယ္။
ႏိုက္ဘဇားေစ်းတြင္ ေစ်းအကူေရာင္းေသာ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္အတြက္ လစာမွာ ဘတ္ေငြ (၆ဝဝဝ)မွ (၈ဝဝဝ) အထိရွိၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ ေနထိုင္ စားေသာက္စရိတ္ႀကီးျမင့္သျဖင့္ ရရစားစားသာျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ယခင္က အခုလုိ ေငြေၾကးေကာက္ခံတာမ်ိဳးမရွိဘဲ ယခုခါတြင္ ေစ်းအတြင္းရွိ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကို စာရင္းလုပ္ၿပီး လိုက္လံေကာက္ခံေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ေစ်းေရာင္းအလုပ္သမား အမ်ဳိးသမီးတဦးက “ပထမေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေထာင္လို႔ေျပာတယ္။ အခုေတာ့ လူ၀င္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး (လ ဝ က)ေၾကးပါဆိုၿပီး ထပ္ေတာင္းတယ္။ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတေယာက္က ရဲနဲ႔ေပါင္းၿပီး ဘယ္ဆိုင္ ဘယ္နံပါတ္မွာ ျမန္မာရွိတယ္ဆိုၿပီး ရဲကိုေျပာတယ္ေလ။ က်မကိုေခၚသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ငါးေထာင္ေတာင္းတယ္။ က်မကို ဘတ္လုပ္ေပးထားတဲ့ သူေဌးေရာက္လာတဲ့အတြက္ (၃ဝဝဝ)ေပးလုိက္မွ လႊတ္လိုက္တယ္” လို႔ေျပာပါတယ္။
ကိုယ္ပိုင္အထည္ဆိုင္ေရာင္းခ်ေနသည့္ အမည္မေဖၚလိုသူ ျမန္မာတစ္ဦးက “ျမန္မာတစ္ေယာက္ကို ဘတ္ႏွစ္ေထာင္နဲ႔ အလုပ္သမား(၃ဝဝ)ဆိုရင္ တစ္လကို ဘတ္(၆ဝဝဝဝဝ)ျဖစ္ေနၿပီ တစ္ႏွစ္ဆိုရင္ ဘတ္(၇၂ဝဝဝဝဝ)။ ပုလိပ္နဲ႔ ေပါင္းၿပီး ကိုယ္တစ္ဦးတည္း ေကာင္းစားေရးအတြက္ ေစ်းထဲမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ကိုယ္လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း ဒီၤလိုမ်ိဳး မလုပ္သင့္ပါဘူး” လို႔ေျပာပါတယ္။
ထိုင္းအလုပ္သမားဥပေဒအရ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားမွာ အိမ္ေဖၚအလုပ္၊ ပန္းရံအလုပ္၊ ကုန္တင္ကုန္ခ်အလုပ္၊ စိုက္ပ်ိဳးေရးအလုပ္၊ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းနဲ႔ ဥယ်ာဥ္ၿခံေျမအလုပ္ေတြမွာသာ လုပ္ကိုင္ခြင့္ျပဳထားသည္။ ယခုကဲ့သို႔ ထိုင္းပုလိပ္မ်ား မတရားသျဖင့္ လစဥ္ေၾကးေတာင္းခံေနျခင္းကို သိရွိေသာ္လည္း ဥပေဒေၾကာင္းအရ ကာကြယ္၊ ခုခံခြင့္မရရွိႏိုင္ေခ်။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွကမၻာ့စီးပြား ေရးလုပ္ငန္းႀကီးအခ်ိဳ႕ ပိတ္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ ထိုင္းအလုပ္သမား အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားမွာ ထိုင္းလူမ်ိဳးမ်ား မလုပ္ခ်င္ေသာ အလုပ္ၾကမ္းမ်ားကိုသာ လုပ္ေနၾကသူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။
ႏိုက္ဘဇားေစ်းတြင္ ေစ်းအကူေရာင္းေသာ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္အတြက္ လစာမွာ ဘတ္ေငြ (၆ဝဝဝ)မွ (၈ဝဝဝ) အထိရွိၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ ေနထိုင္ စားေသာက္စရိတ္ႀကီးျမင့္သျဖင့္ ရရစားစားသာျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ယခင္က အခုလုိ ေငြေၾကးေကာက္ခံတာမ်ိဳးမရွိဘဲ ယခုခါတြင္ ေစ်းအတြင္းရွိ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကို စာရင္းလုပ္ၿပီး လိုက္လံေကာက္ခံေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ေစ်းေရာင္းအလုပ္သမား အမ်ဳိးသမီးတဦးက “ပထမေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေထာင္လို႔ေျပာတယ္။ အခုေတာ့ လူ၀င္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး (လ ဝ က)ေၾကးပါဆိုၿပီး ထပ္ေတာင္းတယ္။ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတေယာက္က ရဲနဲ႔ေပါင္းၿပီး ဘယ္ဆိုင္ ဘယ္နံပါတ္မွာ ျမန္မာရွိတယ္ဆိုၿပီး ရဲကိုေျပာတယ္ေလ။ က်မကိုေခၚသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ငါးေထာင္ေတာင္းတယ္။ က်မကို ဘတ္လုပ္ေပးထားတဲ့ သူေဌးေရာက္လာတဲ့အတြက္ (၃ဝဝဝ)ေပးလုိက္မွ လႊတ္လိုက္တယ္” လို႔ေျပာပါတယ္။
ကိုယ္ပိုင္အထည္ဆိုင္ေရာင္းခ်ေနသည့္ အမည္မေဖၚလိုသူ ျမန္မာတစ္ဦးက “ျမန္မာတစ္ေယာက္ကို ဘတ္ႏွစ္ေထာင္နဲ႔ အလုပ္သမား(၃ဝဝ)ဆိုရင္ တစ္လကို ဘတ္(၆ဝဝဝဝဝ)ျဖစ္ေနၿပီ တစ္ႏွစ္ဆိုရင္ ဘတ္(၇၂ဝဝဝဝဝ)။ ပုလိပ္နဲ႔ ေပါင္းၿပီး ကိုယ္တစ္ဦးတည္း ေကာင္းစားေရးအတြက္ ေစ်းထဲမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ကိုယ္လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း ဒီၤလိုမ်ိဳး မလုပ္သင့္ပါဘူး” လို႔ေျပာပါတယ္။
ထိုင္းအလုပ္သမားဥပေဒအရ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားမွာ အိမ္ေဖၚအလုပ္၊ ပန္းရံအလုပ္၊ ကုန္တင္ကုန္ခ်အလုပ္၊ စိုက္ပ်ိဳးေရးအလုပ္၊ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းနဲ႔ ဥယ်ာဥ္ၿခံေျမအလုပ္ေတြမွာသာ လုပ္ကိုင္ခြင့္ျပဳထားသည္။ ယခုကဲ့သို႔ ထိုင္းပုလိပ္မ်ား မတရားသျဖင့္ လစဥ္ေၾကးေတာင္းခံေနျခင္းကို သိရွိေသာ္လည္း ဥပေဒေၾကာင္းအရ ကာကြယ္၊ ခုခံခြင့္မရရွိႏိုင္ေခ်။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွကမၻာ့စီးပြား ေရးလုပ္ငန္းႀကီးအခ်ိဳ႕ ပိတ္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ ထိုင္းအလုပ္သမား အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားမွာ ထိုင္းလူမ်ိဳးမ်ား မလုပ္ခ်င္ေသာ အလုပ္ၾကမ္းမ်ားကိုသာ လုပ္ေနၾကသူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။
No comments:
Post a Comment